Spartiatis.gr

Στρατιωτικά θέματα-Άμυνα-Διπλωματία-Ασφάλεια!

The National Interest: οι Τουρκικές μισθοφορικές στρατιωτικές εταιρείες διδάσκονται από τη Ρωσία

Share:

Η Τουρκία έχει δανειστεί από το εγχειρίδιο του Κρεμλίνου και χρησιμοποιεί ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία (PMC)  για να αναβιώσει τα ισλαμιστικά της διαπιστευτήρια από τη Λιβύη μέχρι το Κατάρ και τη Μαλαισία.
Οι μισθοφόροι υπάρχουν εδώ και αρκετό καιρό, αλλά ενώ ο σκοπός τους – ως ενοικιαζόμενα όπλα- παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό στάσιμος για δεκαετίες, χρησιμοποιούνται τώρα ως όργανα εξωτερικής πολιτικής από πολλές χώρες. 
Η ρωσική  Wagner Group , μια σχεδόν ιδιωτική στρατιωτική εταιρεία (PMC), έχει ξαναγράψει τους κανόνες του παιχνιδιού και επεκτείνει το αποτύπωμα της Μόσχας στη Μέση Ανατολή, την Αφρική, τη Νοτιοανατολική Ασία, τη Νότια Αμερική και, πιο πρόσφατα, την Ουκρανία.
Πιο κοντά στη Ρωσία, η Τουρκία έχει δανειστεί από το βιβλίο του Κρεμλίνου και χρησιμοποιεί PMC για να αναβιώσει τα ισλαμιστικά της διαπιστευτήρια από τη Λιβύη μέχρι το Κατάρ και τη Μαλαισία. 

Αυτή είναι μια σημαντική προσαρμογή του βιβλίου παιχνιδιού της Ρωσίας, με επιπτώσεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής (MENA) στη Νοτιοανατολική Ασία.
 Ενώ τα ρωσικά PMC παρακινούνται από χρήματα για την υλοποίηση των στόχων του Κρεμλίνου, οι τουρκικοί αντίστοιχοι οδηγούνται από την πεποίθηση ότι είναι καθήκον τους να διαδίδουν ισλαμιστικούς στόχους – ή, τουλάχιστον, ισλαμιστικούς στόχους όπως ορίζονται από την Άγκυρα: δυναμική εμπλοκή, συχνά σε περιοχές της πρώην οθωμανικής επιρροής.
Ισλαμιστικό ισοδύναμο;
Ακριβώς όπως το μέλλον του Ομίλου Wagner συνδέεται στενά με τον Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο τουρκικός ιδιωτικός στρατιωτικός τομέας και ο τομέας ασφαλείας είναι στενά συνδεδεμένος με τον ισχυρό άνδρα της χώρας, τον Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
 Ενώ ο Πούτιν οραματίζεται μια  νέα Ρωσία  με τις ρίζες του στον Ευρασιανισμό, ο Ερντογάν έχει το βλέμμα του στην παγκόσμια ισλαμική ηγεσία.
Ο Ömer Taspinar , ειδικός σε θέματα ασφάλειας στην Τουρκία, το εξήγησε ως εξής:
«Σε ειρήνη με τη μουσουλμανική κληρονομιά και τις πολλαπλές ταυτότητες της Τουρκίας, ο νεοοθωμανισμός είναι επίσης πολύ πιο φιλόδοξος και ιδεαλιστής από τον κεμαλισμό στην προβολή της Τουρκίας ως περιφερειακής υπερδύναμης».

 Μετά την Αραβική Άνοιξη του 2011, η Τουρκία άδραξε τη στιγμή για να επεκτείνει την επιρροή της στην περιοχή.
Σήμερα, οι PMC της Τουρκίας είναι ένα άλλο εργαλείο στο διευρυνόμενο οπλοστάσιο του διεκδικητικού νεο-οθωμανικού οράματος του Προέδρου Ερντογάν για τον κόσμο.
  Το μοναδικό χαρακτηριστικό της κορυφαίας PMC της Τουρκίας, της «Sadat International Defense Consultancy», είναι ότι θα μπορούσε να συνδυάσει έναν «στρατό για ενοικίαση» με μια «αεροπορία εκτός κάδρου» οπλισμένη με τα ήδη διάσημα drones Bayraktar.
Τουρκικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη από τη Μέση Ανατολή έως την Ουκρανία έδειξαν πόσο οικονομικά προσιτά μαχητικά drones (UCAV) μπορούν να προσφέρουν αποτελεσματική αεροδυναμική πέρα από τη συμβατική αεροπορία.
  Ο συνδυασμός και των δύο επιλογών καθιστά την Τουρκία ελκυστική πρόταση για τις ισλαμικές χώρες με την ανάγκη να ενισχυθεί η ασφάλειά τους. 
Όπως και με την ομάδα Wagner, η ετικέτα PMC είναι επίσης ένας βολικός και αποτελεσματικός τρόπος για την Τουρκία να αναπτύξει μια παραστρατιωτική δομή ευθυγραμμισμένη με την κυβέρνηση. 

Η Sadat, που ιδρύθηκε από τον απόστρατο ταξίαρχο Adnan Tanriverdi, ακολουθεί στενά την ιδεολογική πορεία που χάραξε η ισλαμική κυβέρνηση του Ερντογάν και βρίσκεται στο επίκεντρο μιας συνεχιζόμενης συζήτησης στη Δύση σχετικά με τον ρόλο της ως σκιώδης χειριστής για τους μη επίσημους ελιγμούς της Τουρκίας.
Το αποτυχημένο τουρκικό πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 είχε μια αξιοσημείωτη παρενέργεια: δημιούργησε τουρκικά PMC και άνοιξε το δρόμο για να παίξουν έναν πιο σημαντικό ρόλο στην εξωτερική πολιτική της Άγκυρας. 
Η ιδέα του Sadat ήρθε στον Tanriverdi κατά τη διάρκεια των γιουγκοσλαβικών πολέμων.
 Εκείνη την εποχή, ήταν μέλος μιας επισκεπτόμενης αντιπροσωπείας στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη και ήταν αντίθετος στην ιδέα να ελέγχει η Δύση τον Βοσνιακό Στρατό, τον οποίο θεώρησε ως ένα βήμα για να επιτραπεί στις δυτικές ιδιωτικές αμυντικές εταιρείες να μετατρέψουν τα γειτονικά μουσουλμανικά κράτη σε εχθρούς. Ο Tanriverdi αναφέρεται στον  ιστότοπο Sadat :
Αν και η γεωγραφία του καλύπτεται από δάση και έχει ορεινό έδαφος, μάθαμε ότι ο Βοσνιακός Στρατός μετατράπηκε σε μια δομή στην οποία κυριαρχούσαν τεθωρακισμένες μονάδες και τανκς από την εν λόγω εταιρεία. Ωστόσο, οι Ένοπλες Δυνάμεις της Βοσνίας θα έπρεπε να αποτελούνται από μονάδες ικανές να εκτελούν επιχειρήσεις καταδρομέων και αεροκινητών, σύμφωνα με τα εδάφη της χώρας. Επειδή όμως το κόστος δημιουργίας αυτών των μονάδων θα ήταν μικρότερο, δεν θα ήταν σύμφωνο με τα συμφέροντα της ιδιωτικής εταιρείας και της χώρας που βρίσκεται πίσω από αυτό.

 Η πορεία από την ιδέα του Tanriverdi για ένα ισλαμιστικό PMC στη Βοσνία μέχρι τη δημιουργία του Sadat και το διευρυνόμενο αποτύπωμά του στη Μέση Ανατολή είναι συνυφασμένη με την άνοδο του Ερντογάν και την ανάδειξη του απόστρατου στρατηγού στον στενό του κύκλο. 
Από το πραξικόπημα του 2016, η Sadat βρίσκεται στην πρώτη γραμμή πολλών από τις πρωτοβουλίες του Ερντογάν. 
Το 2019, ένα τουρκικό κόμμα της αντιπολίτευσης ζήτησε τη διερεύνηση των δραστηριοτήτων του Σαντάτ σε διαφορετικά μέτωπα, από υποτιθέμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις κατά του YPG στη Συρία έως φημολογούμενα παραστρατιωτικά στρατόπεδα εκπαίδευσης στην Τουρκία για μαχητές του AKP, οι οποίοι χρησιμοποιούνται για την επιβολή των πολιτικών του Ερντογάν και την καταστολή τυχόν ενδείξεων της αναταραχής. 
Η  Sadat αρνήθηκε οποιαδήποτε ανάμειξη και η Άγκυρα αρνήθηκε να σχολιάσει παρά τις πολλαπλές έρευνες στον Τύπο.
Η ιστοσελίδα της εταιρείας, ωστόσο, αφαιρεί κάθε αμφιβολία σχετικά με τους στόχους της.
 Λέει: «Η Sadat Inc. στοχεύει στην εγκαθίδρυση της συνεργασίας μεταξύ των Ισλαμικών Χωρών με την έννοια της στρατιωτικής και αμυντικής βιομηχανίας, προκειμένου να βοηθήσει τον Ισλαμικό Κόσμο να πάρει την κατάταξη που του αξίζει μεταξύ των ΥπερΠαγκοσμίων Δυνάμεων ως αυτάρκης στρατιωτικής δύναμης».
Σε μια  δήλωση που  δημοσιεύτηκε τον Μάρτιο του 2022, ο Ali Coşar, απόστρατος συνταγματάρχης και μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Sadat, συνόψισε το πεδίο εφαρμογής της ίδρυσης της Κοινής Αμυντικής Βιομηχανικής Συνεργασίας των Ισλαμικών Χωρών από το Κατάρ στη Μαλαισία: «…να διαδραματίσει καταλυτικό ρόλο στην ανάπτυξη των ισλαμικών χωρών» περιβάλλον συνεργασίας της αμυντικής βιομηχανίας».

Γράφοντας για την Sadat, ο Ταγματάρχης Ματ Πάουερς, ένας εν ενεργεία αξιωματικός υπηρεσίας που υπηρετεί στο Μικτό Επιτελείο του Στρατού των ΗΠΑ,  παρατήρησε  ότι «παρά το ποικίλο και συχνά προκλητικό ρεπορτάζ, η Sadat γίνεται καλύτερα κατανοητή ως σύγχρονο παράδειγμα στην εξέλιξη της ιδιωτικοποιημένης στρατιωτικής βιομηχανίας. χρησιμεύει ως μια γηγενής τουρκική εναλλακτική λύση τόσο στις δυτικές όσο και στις ρωσικές εταιρείες».
 Έτσι, ενώ η Wagner και παρόμοια  ρωσικά PMC  αποτελούνται από εργολάβους που μοιράζονται το ευρασιατικό όραμα του Πούτιν, το νομισματικό κέρδος είναι το κύριο κίνητρό τους. Η Sadat, από την άλλη πλευρά, είναι η εκδήλωση του οράματος του Tanriverdi για έναν ισλαμικό στρατό που υποκινείται πρώτα από τις θρησκευτικές αξίες.

Ωστόσο, το βιβλίο του Wagner από τη Μέση Ανατολή έως την Αφρική έχει δείξει πολλά πολύτιμα μαθήματα στην Άγκυρα. 
Την τελευταία δεκαετία, οι  Ρώσοι μισθοφόροι  παρείχαν μια οικονομικά αποδοτική και ευέλικτη δύναμη για την επίτευξη των γεωπολιτικών στόχων της Μόσχας όταν απαιτούνταν η κάλυψη της εύλογης άρνησης.
 Επίσης, το μοντέλο Wagner είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να αποφευχθούν οι κυρώσεις ενώ καλύπτονται οι τσέπες της ρωσικής ελίτ.
 Καθώς ο ρωσικός στρατός έχει βαλτώσει σε έναν μακρύ  πόλεμο φθοράς  στην ανατολική Ουκρανία, τα οιονεί PMC της Ρωσίας ενεργούν ως τοποτηρητής του Κρεμλίνου σε αφρικανικές χώρες πλούσιες σε φυσικούς πόρους, πληρώνοντας τοπικά με μετρητά ή πολύτιμα μέταλλα.
Ισλαμιστική Επέκταση κάτω από τη Νεο-Οθωμανική σημαία
Τώρα, το αποτύπωμα της Sadat αυξάνεται στη Συρία, τη Λιβύη, το Ναγκόρνο-Καραμπάχ και το Κατάρ, αλλά η Άγκυρα αρνήθηκε να παραδεχτεί οποιαδήποτε επίσημη ανάμειξη – μια απάντηση παρόμοια με τη δήλωση του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ότι η επιλογή του Ομίλου Wagner από το Μάλι είναι ιδιωτική επιχειρησιακή συναλλαγή. 
Το Ινστιτούτο Στρατηγικής και Ασφάλειας της Ιερουσαλήμ και το Έρευνα & Συμβουλευτική TRENDS του Άμπου  Ντάμπι ισχυρίζονται ότι, την τελευταία δεκαετία, η Τουρκία είχε μια μεγάλη δεξαμενή καλά εκπαιδευμένων, εύκολα αναπτυσσόμενων και αβίαστα αναλώσιμων δυνάμεων αντιπροσώπων ως εργαλείο προβολής ισχύος, με έναν βολικό βαθμό εύλογης άρνησης (για όποια ανάμειξή της). 
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι όταν συνδυάζονται με τουρκικές μη επίσημες αλλά κατευθυνόμενες από την κυβέρνηση και καλά εδραιωμένες ομάδες όπως οι Γκρίζοι Λύκοι -μια υπερεθνικιστική παραστρατιωτική ομάδα- είναι σαφές ότι ο Ερντογάν έχει τώρα ένα ιδιωτικό στρατιωτικό και παραστρατιωτικό σύστημα στη διάθεσή του.
Με βάση τους δεδηλωμένους -και αδήλωτους- στόχους εξωτερικής πολιτικής της Τουρκίας, μια ισλαμιστική επέκταση υπό τη νεο-οθωμανική σημαία στο Αφγανιστάν και τη Σομαλία είναι τα επόμενα λογικά βήματα. 
Μόλις οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν την Καμπούλ, η Άγκυρα εισήχθη για να προτείνει να χρησιμοποιηθούν Τούρκοι ιδιωτικοί στρατιωτικοί εργολάβοι για την παροχή ασφάλειας. 
Ο ίδιος  τρόπος λειτουργίας  χρησιμοποιήθηκε στο Μογκαντίσου.

Σύμφωνα με τον Coşar, η Τουρκία θα χρειαστεί να υποστηρίξει την οικοδόμηση ενός νέου Αφγανιστάν που διευθύνουν οι Ταλιμπάν σε συνεργασία με το Πακιστάν, το Κατάρ και τη Μαλαισία. 
Ο Coşar, που αναφέρεται στον ιστότοπο του Κέντρου Στρατηγικών Μελετών της Ένωσης Υπερασπιστών της Δικαιοσύνης της Τουρκίας (Assam), σημειώνει τον ιστορικό παραλληλισμό μεταξύ των σύγχρονων θρησκευτικών πολεμιστών Ταλιμπάν και των Σελτζούκων και Οθωμανών Τούρκων στην τήρηση του νόμου της Σαρία κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής τους. 
Θεωρεί τους Ταλιμπάν «τους θρησκευτικούς πολεμιστές του 21ου αιώνα που για άλλη μια φορά έδωσαν προτεραιότητα στον ασύμμετρο πόλεμο και αγκάλιασαν το μαρτύριο και έγιναν βετεράνοι για την πατρίδα τους και επικράτησαν των συμβατικών υπερδυνάμεων που υποστηρίζονται από ειδικές δυνάμεις στο ορεινό έδαφος της Κεντρικής Ασίας». 
Δεν είναι τυχαίο ότι ο Tanriverdi είναι ο πρόεδρος του Assam.
Επίσης, η επιλογή των τριών χωρών που θα βοηθήσουν σε αυτή την προσπάθεια —Πακιστάν, Κατάρ και Μαλαισία— δεν είναι τυχαία. 
Η σχέση του Πακιστάν με την Τουρκία βελτιώνεται από τότε που η Άγκυρα συμφώνησε να κατασκευάσει μια γραμμή βιομηχανικής παραγωγής για μαχητικά μη επανδρωμένα αεροσκάφη στο Ισλαμαμπάντ, αναμφισβήτητα με αντάλλαγμα ένα σημείο εισόδου στο Αφγανιστάν. 
Το Κατάρ δεν είναι μόνο υποστηρικτής της επέκτασης της επιρροής της Τουρκίας στη Βόρεια Αφρική, αλλά και επί μακρόν αποδέκτης του στρατιωτικού εξοπλισμού, της υποστήριξης και της εκπαίδευσής της.
 Η ασφάλεια για το επερχόμενο Παγκόσμιο Κύπελλο ποδοσφαίρου έχει ανατεθεί σε  τουρκική αστυνομία  και PMC, για παράδειγμα.
Η Μαλαισία είναι μια άλλη μουσουλμανική χώρα όπου η Τουρκία στοχεύει να επεκτείνει τη σφαίρα επιρροής της.
 Το 2019, μετά την επίσκεψη Ερντογάν στη χώρα, και οι δύο αρχηγοί κρατών συμφώνησαν να καταπολεμήσουν την ισλαμοφοβία και να δημιουργήσουν ένα κοινό τηλεοπτικό δίκτυο ή κέντρο επικοινωνίας. 

Ένα χρόνο αργότερα, ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου ανέφερε ότι ο τομέας της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας ενδιαφέρεται στενά να ανταγωνιστεί σε διαγωνισμούς άμυνας της Μαλαισίας. 
Σε σύγκριση με τις άλλες χώρες όπου η τουρκική δραστηριότητα PMC είναι εμφανής, η Μαλαισία μόλις και μετά βίας εγγράφεται, αν και έχουν υπάρξει αυξανόμενες αναφορές σε διάφορα ανακοινωθέντα και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι συγκεκριμένες αποδείξεις για τις δραστηριότητες της ομάδας Sadat στη Μαλαισία παραμένουν ελάχιστες. 
Ωστόσο, δεν μπορεί να παραγνωριστεί ότι η χώρα είναι η λογική πύλη προς τη Νοτιοανατολική Ασία για τα τουρκικά PMC που στοχεύουν στην παροχή υπηρεσιών εκπαίδευσης.
Οι δεσμοί της Μαλαισίας με την Τουρκία πάνε πολύ πίσω. Στην οθωμανική εποχή, ο σουλτάνος ​​του Johor Abdul Bakar είχε  στενούς προσωπικούς δεσμούς  με τον ηγεμόνα της αυτοκρατορίας, για παράδειγμα. 
Η Σύνοδος Κορυφής του 2019 KL θεωρήθηκε επίσης από ορισμένους ως μια προσπάθεια της Τουρκίας, του Κατάρ και της Μαλαισίας να δημιουργήσουν ένα ισλαμικό μπλοκ για να ανταγωνιστούν ένα υπό την ηγεσία της Σαουδικής Αραβίας, μια επιλογή που φαίνεται λιγότερο πιθανή όσο περνάει ο καιρός. 
Ωστόσο, και οι δύο χώρες έχουν αυξήσει σημαντικά τη συνεργασία τους, ιδιαίτερα στον αμυντικό και οικονομικό τομέα.
Κοινή υποστήριξη στη Χαμάς
Επίσης, Τουρκία και Μαλαισία μοιράζονται παρόμοιες θέσεις για το Παλαιστινιακό και τη Χαμάς.
 Ο Ερντογάν  υποστηρίζει ανοιχτά τη Χαμάς , αν και η πρόσφατη απόψυξη μεταξύ Τουρκίας και Ισραήλ οδήγησε στην απέλαση αρκετών από τους ακτιβιστές της παλαιστινιακής ομάδας. Οι ηγέτες της Μαλαισίας έχουν φιλοξενήσει επίσης ηγέτες της Χαμάς στην Πουτρατζάγια, ενώ ο πρώην πρωθυπουργός Νατζίμπ Ραζάκ έγινε ο πρώτος ηγέτης της χώρας που επισκέφθηκε τη Γάζα. Πολλά έχουν επίσης γραφτεί για την εκπαίδευση των στελέχη της Χαμάς στη Μαλαισία, και πρόσφατες  αναφορές  υποθέτουν ότι η ομάδα εξετάζει τη χώρα ως πιθανή βάση επιχειρήσεων μετά την πίεση στην Τουρκία.
Ενώ η Άγκυρα, η Sadat και άλλα τουρκικά PMC  αρνούνται οποιαδήποτε ανάμειξη  στη στρατολόγηση και ανάπτυξη μισθοφόρων για να πολεμήσουν στο εξωτερικό, ειδικοί σε θέματα ασφάλειας και στρατιωτικών από τη Δύση παρακαλούν να διαφέρουν. 
Η δυτική αφήγηση για την Sadat πλαισιώνει την εταιρεία ως αγωγό μεταξύ Άγκυρας και Σύριων αντιπροσώπων μαχητών, συνδέοντας τον τουρκικό στρατό και τις υπηρεσίες ασφαλείας με ενέργειες μάχης που διαπράττουν Σύροι μισθοφόροι από τη Λιβύη έως τον Καύκασο, ενώ δίνει στην Άγκυρα περιθώριο να αρνηθεί οποιαδήποτε επίσημη ανάμειξη σε αυτές.  
Η Τουρκία κατάλαβε από νωρίς ότι η προσεκτική ανάπτυξη μισθοφόρων, από τυφεκιοφόρους έως μονάδες ειδικών επιχειρήσεων, σε σημαντικές γεωστρατηγικές περιοχές της επέτρεψε να δημιουργήσει παραλιακά σε τέτοιες χώρες και να στείλει ένα μήνυμα στις ανταγωνιστικές δυνάμεις. Ταυτόχρονα, η χρήση τέτοιων δυνάμεων περιόρισε την εγχώρια αντιπολίτευση να θέσει σε κίνδυνο τα τακτικά τουρκικά στρατεύματα.
Η δράση των PMC μένει ατιμώρητη
Μια άλλη μεταβλητή που είναι χρήσιμη για την πρόβλεψη αυξημένης χρήσης μισθοφόρων από την Τουρκία είναι η περιορισμένη επίδραση των κυρώσεων.
Η διεθνής κοινότητα θεώρησε τις οικονομικές κυρώσεις ένα βιώσιμο εργαλείο για τον περιορισμό της επέκτασης του Βάγκνερ στην περιοχή της ΜΕΝΑ. Το αυξανόμενο αποτύπωμα της ομάδας στην Αφρική έχει οδηγήσει σε αυστηρότερες κυρώσεις από τα Ηνωμένα Έθνη, τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Δεκαέξι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, συμπεριλαμβανομένης της Γαλλίας, του Ηνωμένου Βασιλείου, της Ιταλίας και της Γερμανίας, ανέφεραν τη συμμετοχή της Ρωσικής Ομοσπονδίας στην παροχή υλικού για την υποστήριξη της ανάπτυξης του Ομίλου Wagner στο Μάλι και  κάλεσαν τη Μόσχα  να επιστρέψει σε υπεύθυνη και εποικοδομητική συμπεριφορά στην περιοχή .
Δυστυχώς, η επιβολή κυρώσεων σε μια ομάδα που ορίζεται ως ιδιωτική εταιρεία σε μια μη φιλελεύθερη οικονομία της αγοράς είναι ένα δύσκολο έργο, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι, ακόμη και στη Ρωσία, οι ιδιωτικές στρατιωτικές επιχειρήσεις είναι φαινομενικά παράνομες.
Οι αναποτελεσματικές προσπάθειες της Δύσης να καταπνίξουν τον όμιλο Wagner χρησιμοποιώντας οικονομικές κυρώσεις παρείχαν στην Άγκυρα μια απλή ανάλυση κόστους-οφέλους: Η ανάπτυξη μισθοφόρων και PMC δεν πρόκειται να προκαλέσει σημαντική αντίδραση.

Οι PMC όπως οι Γενίτσαροι
Από τη Μέση Ανατολή έως την αφρικανική ήπειρο, τα περιορισμένα αλλά τακτικά αποτελεσματικά οιονεί PMC της Ρωσίας επιτρέπουν στη Μόσχα να επιτύχει μακροπρόθεσμους στρατηγικούς στόχους, από την επέκταση της γεωπολιτικής σφαίρας επιρροής της έως την απόκτηση φυσικών πόρων και τη διεύρυνση της αγοράς για τα όπλα της. Και η Άγκυρα κρατά σημειώσεις.
Οι μισθοφόροι και οι μισθωτοί στρατιώτες δεν είναι είδηση​​στην Τουρκία. Κοιτάζοντας την οθωμανική ιστορία, η εικόνα των γενιτσάρων είναι η πρώτη που έρχεται στο μυαλό όταν εξετάζουμε ξένους επαγγελματίες που ειδικεύονται στη διεξαγωγή πολέμου. Ωστόσο, η σύγκριση των σύγχρονων τουρκικών PMC με τους γενίτσαρους της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είναι παραπλανητική. 
Από τον δέκατο πέμπτο έως τον δέκατο ένατο αιώνα, ο οθωμανικός στρατός χρησιμοποίησε διαφορετικούς τύπους μισθοφόρων που προσδιορίζονταν από τη γεωγραφική τους καταγωγή ή το έργο που πληρώνονταν για να φέρουν εις πέρας. Ένα παράδειγμα σχετίζεται με το Okaban, ένα είδος σώματος μηχανικών μάχης που είχε ως αποστολή να κατασκευάσει δρόμους και γέφυρες και τη σχετική υλικοτεχνική υποστήριξη όταν ο  οθωμανικός στρατός ήταν σε κίνηση. 
Ομοίως, το φημισμένο και φοβισμένο οθωμανικό πυροβολικό βασιζόταν στην τεχνογνωσία των Ούγγρων και άλλων Ευρωπαίων ειδικών στην πολιορκία, ενώ οι γενίτσαροι ήταν μέρος του μόνιμου στρατού.
Όπως συνέβη στο παρελθόν, είναι επίσης σημαντικό να μην υπερεκτιμούμε τις δυνατότητες κάθε μισθοφορικής μονάδας.
 Μια αλήθεια από την ιστορία θα εξακολουθεί να ισχύει: Η νίκη ή η ήττα είναι και τα δύο άσχημα αποτελέσματα για αυτούς. Στον  Πρίγκιπα , ο Niccolo Machiavelli παρατήρησε ότι η ήττα είναι κακή επειδή καταλήγουν νεκροί, και ότι η νίκη είναι επίσης αρνητική έκβαση επειδή θα τερματίσει την επιχείρησή τους. 
Στην ίδια γραμμή, τα οθωμανικά χρονικά του δέκατου έβδομου αιώνα αναφέρουν ότι οι μισθοφόροι αποτελούν οικονομική απειλή για τη σταθερότητα της αυτοκρατορίας.
Ως εκ τούτου, οι ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρείες αναπτύσσονται κυρίως για τη διατήρηση της ανασφάλειας. Η Ρωσία πρωτοστάτησε στη χρήση μισθοφόρων ως πολύτιμο εργαλείο για την επιδίωξη των στόχων της εξωτερικής πολιτικής της. Η Τουρκία ακολουθεί πιστά το ρωσικό εγχειρίδιο, προσαρμόζοντας αυτές τις τακτικές για να ταιριάζουν με τους δικούς της σκοπούς. 
Η τουρκική και η ρωσική χρήση του «διαχειρίσιμου χάους» στις γειτονικές χώρες προς όφελός τους πιθανότατα θα πρέπει να ληφθεί υπόψη με μεγαλύτερη επείγουσα σημασία στις αξιολογήσεις του φάσματος απειλών.
Άρθρο του Δρ. Alessandro Arduino – ο κύριος ερευνητής στο Ινστιτούτο Μέσης Ανατολής, Εθνικό Πανεπιστήμιο της Σιγκαπούρης (NUS). Είναι συνεργάτης στο Lau China Institute, King’s College του Λονδίνου. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του είναι  το China’s Private Army: Protecting the New Silk Road  (Palgrave, 2018).
The National Interest
Previous Article

«Θερμό» επεισόδιο: Ψάχνονται για ένταση και… ατύχημα οι Τούρκοι – Σε ετοιμότητα οι Ένοπλες Δυνάμεις

Next Article

Ερντογάν: Θέλει να χάσει τουρκικό drone γι αυτό προκαλεί όλο και περισσότερο τελευταία;

Μπορεί επίσης να σας αρέσουν:

Προτεινόμενα:
Να και κάτι που δεν έχουμε ξανακούσει! Διαβάστε όλο το…